Stiekem heb ik een beetje weerstand tegen een gastenboek: omdat je je illusie van een weekje huizenbezit deelt in en rij van andere illusionaire huizenbezitters. Blijk je gewoon hetzelfde te doen als die voorgangers-
Genoten van: Wakker worden van de stilte, verbazing over herhaaldelijke zonsondergangen, lange wandelingen steeds dichterbij huis, piemeltjesnaakt douchen in de tuin, tafeltennissen in het clubhuis, baguettes van madame Peroni, druiven, appeltjes en walnoten en de houtkachel bij frisse avonden.

Voor de vierde keer waren wij een week - altijd in september - in de noordelijke Morvan en voor de vierde keer hadden we fantastisch weer. We liepen de Boucle de St Martin (onze favoriet) bezochten nogmaals Vézelay en genoten van de markt in Avallon. Nieuw dit jaar was het 'helpen bedienen' van de sluis in Chaumot bij Corbigny. Allemaal erg leuk maar bovenal haastten we ons elke dag naar huis om heerlijk te genieten van het echte hoogtepunt: de tuin van het landgoed van Machiel en Ineke. Blaadjes harken, boek lezen in een luie stoel, de verrekijker ter hand nemen, koel biertje erbij ... totale gelukzaligheid. We hebben het nu al over de volgende keer in wat wij noemen 'ons huis in Frankrijk'.

De zomer van 2018 was lang en heet. Die van 2019 deed het nog een dunnetjes over. Wij zaten er precies in de allerheetste week, met temperaturen van boven de 40 graden. En ook dan is het heerlijk om in La Pierre Haute te zijn. Wel een beetje aanpassen natuurlijk. We hadden grootse plannen: wandelschoenen mee, diverse routes uitgestippeld, handig heuptasje mee... Maar de schoenen bleven onaangeroerd staan, de kaarten bleven opgevouwen en het heuptasje ging in de auto mee om Vezelay te bezoeken. Langzaam sluipend in een smalle reep schaduw langs de winkels omhoog naar boven, naar de basiliek Sainte Madeleine. Dan weer snel terug naar de rust en de betrekkelijke koelte onder de bomen van het landgoed van Ineke en Machiel. Voeten in een teil met koud water, witte wijn binnen handbereik. En als het echt niet meer ging even zwemmen in het nabij gelegen stuwmeer.
Ik ben nu al meerdere keren op deze goddelijk plek in Frankrijk geweest. En iedere keer, herfst, winter, voorjaar of (veel te hete) zomer, is het een fantastische plek om te zijn. Comfort en rust, in combinatie met mooie vergezichten en een schitterend mooie natuur, maken La Pierre Haute tot een ideaal vakantieoord. Wij hebben weer onwaarschijnlijk genoten. We komen weer graag terug! Au revoir. Jielis en Anne.

Hoe vaak stonden we vroeger tijdens vakanties in Frankrijk niet in de etalage te kijken van makelaars! Oude molen zus, vervallen schuur zo, en in gedachten verbouwden we het tot een 2e huis. Het is er nooit van gekomen maar nu hebben we toch dat ideale plekje gevonden!
Wat is het heerlijk in La Pierre Haute: rust, ruimte, uitzicht op de velden. Een fijn huis, een schitterende lieflijke omgeving om te wandelen. 's Nachts wakker worden in de torenkamer en door het open raam de donkere bomen zien bewegen. Vreemde geluiden in de tuin te horen,
in een wilde struik voorzichtig naar het nestje met jonge vogeltjes kijken. Kleine belevenissen worden hier uitvergroot en wat zijn die mooi!
We komen terug!

In de aanloop van ons tweede bezoek aan dit heerlijke oord bleken onze 2 mannen ook wel geïnteresseerd in een weekje sportief detoxen & bijslapen, alsmede schoonzus....het werd een vrolijke boel vol dansende dames, zingende heren, de openlucht-zon-begroetende rugkrakers, trompetklanken, achter de jeugd aanharkende fietsouders, verassende kookbeurten, borrelen met een vreemde hoed op, frisbieen tussen de altijd schattig verbaasd kijkende koeien, zelf lopende camembert, ploffende ciderkurken, tranende ogen in de ochtendstond veel te hard afdalend naar de bakker, uit eten in een uitdragerij, wegzakken in de modder, lezen in het schemergebied van droom en slaap, en rust, veel rust en weidsheid....wat een luxe om hier te mogen vertoeven !!

We hebben een heerlijke week gehad in la pierre haute. Wat een rust, wat een ruimte! Precies wat we zochten. We waren er eind april en het was koud (het vroor 's nachts, en overdag bleef het onder de 10). Maar dat maakte niet uit want we konden rommelen in de tuin, we bezochten stadjes en de Auchan, maakten wandelingen en konden er heerlijk hardlopen / fietsen. Binnen zorgden de houtkachels voor vermaak en heerlijke warmte. Lekker boeken lezen met je voeten bij de kachel en wijn in de hand! De jongens waren blij dat er wifi was en componeerden er op los op het keyboard. De door ons meegenomen wildcamera spotte 's nachts vooral veel katten, maar ook een keer een das! Fantastische plek!

5-11 september 2015. Het is altijd gevaarlijk om terug te gaan naar een plek die je erg leuk hebt gevonden maar... het kan altijd NOG leuker. Koude nachten maar mooi weer overdag, oude en nieuwe wandelingen, veel roofvogels gezien, een bever die de weg overstak en later stond te grazen, wilde zwijn, marter en reeën.
Er is een mooie houtril gekomen aan de grens van de tuin en wij genoten vooral van de diverse plekjes die je kon opzoeken om te lezen, appels te rapen, hout te sprokkelen en naar het uitzicht te kijken.
Op de terugweg naar huis heel erg genoten van de beeldengroep De Graflegging in de crypte van de kerk in Chaource: een aanrader. Er is ook er één in Tonnerre.
Bedankt Machiel en Ineke. Wij komen graag terug.

Oh, heerlijke torenkamer! Het zachte ruisen van de regen of de ochtendgeluiden van de koeien in de wei! Het is bijna alsof je buiten slaapt maar dan met het comfort van een dak en een riant bed. En wat is het lekker om als eerste wakker te worden en op de fiets naar Mme Peroni te rijden voor verse croissants en fromage blanc.

Het huis en de tuin hebben me allerlei fijne hoekjes laten zien om te lezen, te eten, te borrelen, te luieren of aan de slag te kunnen: Aardbeien plukken, vuurtje stoken, gras maaien (of niet... als de maaimachine onklaar raakt door een onthoofde slang) De meeste inspiratie kreeg ik door de topo-kaarten uit 1998. Mijn vooraf uitgestippelde wandelroutes bleken niet meer te bestaan en leidden tot spannende ontdekkingstochten in het glooiende land. Ik hoop nog een keer terug te kunnen komen om deze mooie plek verder te ontdekken.