gesnuffel en gesis
Dit jaar staat duidelijk in het teken van dieren! Sinds het voorjaar hebben wij meer verschillende dieren gezien, dan in de zeven jaar hiervoor.
Het begon allemaal met de twee vleermuisjes, die we in maart in de kelder aantroffen, nog heerlijk in hun winterslaap. We zien ze elke avond wel vliegen, maar zo hadden we ze nog niet gezien. Daarna volgde de das, die een van onze gasten in april door de tuin zag rommelen. Het dier heeft zich verschanst in een duiker voor ons huis, van waaruit hij de nieuwsgierige dorpshond al een fikse tik heeft verkocht.
Daarna hebben we geprobeerd de kikkerpopulatie wat uit te breiden, maar de meegenomen kikkerdril werd door de watersalamandertjes dankbaar als feestmaal opgepeuzeld (hoe mooi is de natuur...). Andere belagers van de kikkers zijn de katten, die door laksheid van een dorpsbewoner hun aantal dit jaar stevig zagen toenemen. Wij hebben nu zelfs een zwerfkat met jongen achter onze werkschuur. Gelukkig zal de overbuurvrouw de jonge katjes binnenkort opnemen en steriliseren, wat helpt bij het terugdringen van deze dorpsplaag.
Intussen hadden we ook al de vossenkeutels ontdekt, waaruit blijkt dat de vos, die we elke avond in de velden zien lopen, ook onze tuin heeft ontdekt.
Tenslotte hebben we dit voorjaar voor het eerst een heuse ringslang gezien. Weliswaar totaal ongevaarlijk, maar toch spectaculair. Als klap op de vuurpijl vonden we bij het afgraven van de composthoop zelfs eieren van deze ringslang. Helaas waren die niet meer te redeen (hoewel sommigen daar heel opgelucht over zullen zijn...).
Als laatste droef dierennieuws: we vonden op een plank bovenin de werkschuur het uitgedroogde restant van onze 'eikelmuis', die een aantal jaren vrolijk door de tuin heeft gezworven. Hoe die aan z'n eind is gekomen, blijft onduidelijk, maar jammer is het wel.
Je begrijpt: we zijn benieuwd wat ons de komende maanden nog te wachten staat...